Cascara sagrada SZAKŁAK POSPOLITY Rhamnus purshiana

Szakłak amerykański/rhamnus purshianacs

Ze względu na powszechny problem  występowania zaparć u ludzi różnych grup wiekowych, zainteresowanie naturalnymi środkami przeczyszczającymi w ostatnich latach znacznie wzrosło. Około 25% mężczyzn i 35% kobiet wieku średniego w Polsce cierpi na zaparcia. Im starsza osoba, tym problem występuje częściej.

Oto trzy najbardziej powszechne przyczyny powodujące zaparcia: zaburzenia pracy wątroby i dróg żółciowych w skutek nieprawidłowej diety, trybu życia i ewentualnych chorób. Drugą przyczyną, co wydaje się dziwne są nerwy. Napięcie u osób nerwowych często powoduje skurcze jelit, a w następstwie powstają zaparcia. Trzecia przyczyna dotyczy osób starszych, lecz i młodzi nierzadko cierpią na zespół „leniwych jelit”. Atonia – obniżona perystaltyka – słabe ruchy robaczkowe jelit – tak można określić tą przyczynę.

Zaparcia powodują ogólną intoksykację organizmu, w skutek której powstają migreny, tworzą się kamienie w woreczku żółciowym, odkładają się toksyny w sławach, zmienia się kolor skóry, pogarsza się stan włosów, paznokci, powstaje miażdżyca, zwiększa się poziom cholesterolu, trójglicerydów; agresywna żółć. zatruwa organizm, nierzadko powstają hemoroidy jak również zaburzenia materii prowadzące do otyłości, cukrzycy i in. chorób metabolicznych. Problem ten ma charakter kompleksowy i w taki sposób należy z nim walczyć, tylko wtedy osiągniemy szybki i trwały elekt.

Szakłak amerykański, zimozielony krzew lub drzewo, występuje w lasach Ameryki Północnej na wybrzeżach Pacyfiku. Kora zawiera glikozydy antrachinonowe, mające silne działanie przeczyszczające, węglowodany, oleje eteryczne, alfa-karoten, alkaloidy, flawonoidy, kwasy tłuszczowe, tryacyglicyrole, witaminy grupy B, wapń, potas, magnez, związki antranoidowe.

Kora większości odmian szakłaka dołączona jest do Farmakopei 1-X wydań Zachodniej Europy. Roślina stosowana, co najmniej od IX wieku, do British Pharmakopea trafiła w 1650 r. Po raz pierwszy Cascara sagrada  została wymieniona w rejestrze Amerykańskiej Farmakopei w 1890 r. gdzie opisano ją jako suszona kora drzewa Rhamnus purshiana występującego w okolicach północno-wschodniego Pacyfiku.

Ze wszystkich odmian szakłaka, a może i wszystkich innych roślin właśnie Rhamnus purshiana posiada najszersze spektrum właściwości niezbędnych do leczenia zaparć. Dzięki swoim składnikom cascara działa bardzo łagodnie, nie powodując charakterystycznych dla innych środków przeczyszczających skutków ubocznych, takich jak kurczowe bóle lub uzależnienie.

Możliwość komentowania jest wyłączona.